2007/Mar/06

5-03-2007

วันศุกร์ 2-03
สอบวันสุดท้าย เจอลีบตอนบ่ายๆ

วันเสาร์ 3-03
ตอนเช้า ไปวัดพระแก้วกับตระกูลรหัสมา
ลั่ลล้าดี เจอผู้ชายญี่ปุ่นน่ารักๆ อิอิอิ
แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปคุยอ่ะ เขิล เหอๆๆ
แล้วก็มาสยาม ไปกินข้าวกัน
แล้วก็ถ่ายสติ๊กเกอร์

ตอนเย็นนั่งเมาท์ๆๆๆๆๆๆอยู่
มีเบอร์พี่เทียนโทรมา ด้วยความคิดว่าเป็นพี่เทียน
เลยใส่เต็มที่เลย "ฮัลโหล~~~" เสียงอย่างตอแหล -_-"
โทรมาชวนไปกินหมูกะทะ ไอเราด้วยความอยากจิงๆ
ก็เลยเล่นมุขไป "โหยรู้ใจนะเนี่ย กะลังอยากกินเลย"
พอถามว่าใครไปมั่ง ก็บอกพี่เจ พี่เทียน
พอถามว่าไปไหนเท่านั้นแหละ ไอคนที่พูดอยู่มันหันไปถามพี่เทียน
"ไอเทียน ตกลงกินที่ไหนวะ"
ปี้ด~~~~~~~~~ ตกลงไอที่คุยกะกูอยู่เนี่ยไม่ใช่พี่เทียนหรอวะ
มันก็บอก "พี่เจเหอะ นานแล้วเหอะ" หน้าแตกขั้นรุนแรง
กุนึกว่าพี่เทียน โฮๆๆๆๆๆ T///T
สรุปว่าเด๋ซไปกินไหนจะโทรบอก เหอะๆๆๆๆๆ

รออยู่นาน จนต้วงโทรกลับไป สรุป กินกัน4ทุ่ม
4คน เรา ลีบ พี่เทียน ทราย(น้องรหัสลีบ)

พี่ยูไปส่ง(จิงๆอยากเห็นหน้าลีบ)
ไปถึงเราก็นั่งกิน แบบว่าวันนี้กินน้อยมาก
ไม่ค่อยพูดด้วย จนพี่เทียนถามหลายรอบมาก
"มึงเป็นไรเนี่ย?" เหอะๆๆ ไม่ได้เป็นแต่ไม่ค่อยอยากกิน
แล้วก็ไม่รู้จะคุยไร นั่งฟังหนุกก่า
แล้วก็นะวันนี้ซุ่มซ่ามมากมาย เด๋วโน่นหก นี่หล่น นั่นกระเด็น
เป็นไรมากมั้ยกุ กินไปคุยไป เลิกกันเที่ยงคืนได้
แล้วเวลาแห่งความเป็นจริงก็มาถึงควักเงินจ่ายค่าหมูกะทะ
..................เงินกุหายไปไหน500 เชี่ยเอ๊ย
สรุปได้ว่าคงจะไปกับแท็กซี่ตอนขามาเหอะๆๆๆๆ
มิตเตอร์80 จ่ายไป560 สาธุ
พอบอกเงินหาย ทุกคนหน้างิด บ่นเสียดายแทน เหอๆ
กุก็เสียดาย 500 เพิ่งได้มาสดๆเมื่อเย็น หายไปแล้ว โฮๆๆ

ไปทริปนี้ ก็ดี นั่งมองหน้ามันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็รู้ไรมาเยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันทั้ง สงสาร เห็นใจ เป็นห่วง...ฯลฯ

วันอาทิตย์ 04-03
กระแต(น้องรหัส) โทรมาชวนไปสะพานพุทธ เลยโทรไปชวนลีบกะพี่เทียน
ไม่มีใครไป เลยเปลี่ยนไปสีลมกัน เดินไปมา
เลยแว๊บไปดูที่ร้านหน่อยเผื่อมันทำงาน
ก็ทำจิงๆด้วย เลิกดึกๆๆๆๆๆ ตี1.30 เหอๆๆๆ
เดินๆไป แล้วก็เดินกลับมาซื้อติมมัน
ใส่วิปครีมให้เต็มเลย อิอิอิ วิปอร่อย คนขายน่ารัก กร๊ากๆๆ
กว่าจะกลับกันก็เกือบเที่ยงคืน(อีกแล้ว)


"ไอลีบ"กุเป็นห่วงเมิงนะ เหอๆๆ

คุยกะไอเตย บอกว่ากุมากไปละ เรื่องลีบ
กุไม่ได้โอเวอร์นะ แต่กุรู้สึกเป้นห่วงมันจิงๆ
กุบอกตรงๆ กุก็อยู่ในสภาพเดียวกะมัน
แต่......มันทำงานหนักกว่ากุมากๆๆๆๆๆ
กุยังมีแม่ บางทีก็มีเพื่อน มีญาติๆค่อยช่วยเป็นบางเวลา
แต่ลีบเหมือนจะไม่มีใคร ต้องช่วยตัวเองเท่านั้น
กุห่วงสุขภาพมัน ห่วงเวลามันขับรถดึกๆ
ห่วงเวลามันมาเรียนจะมาทันมั้ย
มันทำงานจนโทรมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ที่พี่เทียนกะทรายพูดก็ถูก มันทำงานมากจนดูเหมือนคนไม่รักตัวเอง
แต่ก็อีกนั่นแหละ ไม่ทำแล้วมันจะเอาที่ไหนกิน
ดูแลตัวเองบ้างนะ


edit @ 2007/03/06 01:19:22
edit @ 2007/03/06 01:20:01

2007/Feb/24

24-02-2007

ช่วงนี้มีฟามสุขกับการรักเค้าข้างเดียว 555
หลังๆไม่ได้เขียนไดอารี่เลย บางทีก็รู้สึกเสียดาย
สิ่งดีๆที่บางทีเราก็ลืมมัน
เลยคิดว่าจะกลับมาเขียนไดอารี่อีก(สมุดอ่ะนะ)
แต่จะเลือกเขียนแต่สิ่งดีๆ ของเค้าคนนั้น
เวลามานั่งอ่านจะได้มีแต่ความสุข อิอิอิ

เมื่อวันวาเลนไทน์ ได้ให้ช็อกแลทลีบคุงด้วย
บุคคลนิรนามที่ให้มา2ปีละนะ
อยากนั่งดูตอนที่เพื่อยเอาไปให้กับตา แต่ว่าไม่ไหวว่ะ
วันนั้นต้องไปทำงานเลยไม่ได้นั่งรอเลย
ปีนี้ก็ยังได้คำขอบคุณจากเค้าอยู่
แถมด้วยคำว่า "ชิ้นแรกเลยนะเนี่ย" อีกตั้งหาก 555
ไม่น่าเชื่อทำมัยไม่มีใครให้มันเลย?
เพื่อนบอกว่า มหาลัยแล้วเค้าไม่ค่อยให้กันแล่ว
หรอวะ? สรุปกุเด็กหรอเนี่ย แป่ว แต่อยากให้อ่ะ อิอิ

ตอนกลางคืนแม่งเหมือนรู้ มาออนเอ็ม ไม่ยอมทัก
ทนไม่ไหวไม่ทักหรอ กุทักเองก็ได้ เหอๆๆๆ
เลยถามว่าได้ช็อกมั้ย(อันนี้ในนามเราแจก)
มันบอกว่าได้ แล้วส่วนที่ฝากให้เพื่อนมัน มันก็กินไปแล้วด้วย เวงจิงๆ
ดีใจที่สุดที่มัน(หลุดปาก)ชวนไปสวนลุมไนท์ด้วย 555
ดีใจถึงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ แต่แค่ชวนก็ดีใจละล่ะ หุหุหุ
-----------------------------------
วันที่21(มั้ง)
นั่งเล่นเรื่อยเปื่อย แอบเซ็งเล็กน้อย
อยู่ดีๆลีบมันก็มาจากไหนไม่รู้ เดินมานั่งข้างๆ
>//< ก็นั่งคุย อยากจะบอกนั่งมองปากมัน 555
เปล่าลามก แต่...ปากห้อยอ่ะชอบ เอิ๊กๆ
มันก็ลามกหน้าดู มีหน้ามาบอก่ามีผู้หญิงใส่กระโปงสั้น
นอนอยู่ตรงโต๊ะ มีการ โหตาสว่างเลย ลามกจิงๆ
แล้วก็คุยไรไม่รู้ ตาลาย ตาดำ เรื่องสวนลุม เรื่องพี่ต่อ จำไม่ได้ละ
ไอเชี่ยแจนแม่งแซวด้วย เกงกินินาริมัส เหอๆๆๆ
---------------------------------------
วันนี้ 23
อยู่ๆลีบเดินมาจับแขน บีบๆต้นแขน
คือ มันสนุกใช่เปล่า เราอุตส่าเก็กขรึม เหอๆ
แต่ใจเนี่ยตายไปแล้ว 555 มันเดินมาขอยืมพีซีที แต่แบบไม่มีง่ะ เหอๆ
แล้วลีบก็บีบอยู่แป๊บจนมั่นใจว่าไม่มีให้
ก็เดินจากไป แง้วๆ T-T

จะได้เจอลีบอีกแค่2เทอมเองน้า จิงๆ มันก็ไม่ถึงปี
แล้วชีวิตปี4เราจะอยู่ยังไงเนี่ย เงียบเหงา+คิดถึงตายเลยอ่ะ

คิดอยู่ว่า ตอนมันจะจบจะบอกว่าไอคนนิรนามเนี่ย
...............กูเอง (ดีรึเปล่าหว่า)
ถ้าบอกไปแล้วลีบสวนมาว่า รู้ตั้งนานแล้ว กุจะทำไง??
ช็อคตายแน่ๆเลย 5555 -_-"

2007/Feb/19

19-02-2007

นั่งคิดมาตลอด..........
กูมันไม่ดีใช่มั้ย กูมันแย่ใช่มั้ย
ถึงไม่เคยมีเพื่อนที่เข้าใจซักคน

บางทีก็คิดโทษโชคชะตาของตัวเอง
คงทำเวรกรรมไว้เยอะ ถึงเป็นแบบนี้

แต่บางทีก็คิดไม่ออกว่าเราไปทำอะไรให้
ถึงต้องได้ผลกลับมาแบบนี้ตลอด

คบเพื่อน.....................ก็ให้ใจเพื่อน
คบเพื่อน..................ก็ให้ความจริงใจ
คบเพื่อน..................ก็ให้น้ำใจ
คบเพื่อน..................ก็ช่วยเพื่อน
คบเพื่อน..................อะไรทำให้ได้ก็ทำ
คบเพื่อน...................ก็ไม่เคยคิดว่าต้องเสียใจ
คบเพื่อน................ก็คิดเสมอว่าเพื่อนคือคนที่เข้าใจ
คบเพื่อน...................ก็คิดว่าเพื่อนจะไม่ทิ้งเรา
คบเพื่อน................ก็ไม่เคยมีความลับ
คบเพื่อน................ก็ไม่เคยปล่อยเพื่อนไว้คนเดียว
คบเพื่อน................ก็เห็นว่าเพื่อนเราดีที่สุด


แต่ที่เจอมาไม่รู้กี่ครั้งคืออะไร??????
เพื่อน.........................ไม่เคยให้ใจ
เพื่อน................ไม่เคยแคร์
เพื่อน....................มีความลับตลอดเวลา
เพื่อน..................ไม่เคยคิดว่าเราเป็นเพื่อน
เพื่อน...............ไม่เคยเข้าใจ
เพื่อน..................ไม่เคยเห็นว่าเราดี แต่เห็นว่าน่ารำคาญ
เพื่อน..................ไม่ทิ้งเราเสมอเมื่อมีโอกาศ
เพื่อน.................ปล่อยเราอยู่คนเดียวเสมอ
เพื่อน.................ไม่เคยคิดแม้จะบอกว่า จะไปไหนจะทำอะไรกัน
เพื่อน...................แม้จะกลับบ้านก็ไม่หันมาลา
เพื่อน...................จะเห็นเรามีตัวตนเมื่อต้องการไรบางอย่าง
เพื่อน................เห็นเราก็แค่เหมือนหมาตัวนึง

รู้สึกหมดศรัทรากับคำว่า "เพื่อน"
คำที่ใครๆก็เชื่อว่าเป็นสิ่งที่ดี

แต่คำว่า "เพื่อน"
กลับทำให้เรารู้สึกไม่ไว้ใจ
รู้สึกไม่อยากให้ใจเต็มร้อย
หวาดระแวง
กลัว
เจ็บ
เหนื่อย
ทุกข์
ร้องไห้
โกหก



เมื่อไหร่ จะเจอ "เพื่อน" จริงๆซะที
เหงาจะตายอยู่แล้ว

เหงา
เหงา
เหงา
เหงา

ขอบคุณ "เพื่อน" บางคนที่ยังเป็นที่พักพิงให้เราเสมอ
ขอบคุณ แนน ทรายเตย ตั๊กกี้ ที่เป็นที่พักให้เราเสมอ คอยปลอบใจ
คอยเป็นห่วง คอยบอกเราว่าไม่เป็นไร อย่าคิดมาก
คอยทำให้เรารู้สึกว่าอย่างน้อยยังมีพวกคุณ
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า คำว่า "เพื่อน" จิงๆมันสำคัญแค่ไหน
ขอบคุณที่คอยเช็ดน้ำตาให้ ทั้งที่ตั้งใตว่าไม่อยากให้เห็น
ขอบคุณที่ไม่เคยปล่อยเราไว้คนเดียว
ขอบคุณป๊า แม่ ที่คอยบอกให้ตั้งใจเรียน ขอบคุณที่เวลาทุกข์ใจ
แล้วคิดถึงป๊ากับแม่ก็คิดที่จะต้องสู้ต่อไป
ขอบคุณทุกคน

ขอบคุณ