5-03-2007

วันศุกร์ 2-03
สอบวันสุดท้าย เจอลีบตอนบ่ายๆ

วันเสาร์ 3-03
ตอนเช้า ไปวัดพระแก้วกับตระกูลรหัสมา
ลั่ลล้าดี เจอผู้ชายญี่ปุ่นน่ารักๆ อิอิอิ
แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปคุยอ่ะ เขิล เหอๆๆ
แล้วก็มาสยาม ไปกินข้าวกัน
แล้วก็ถ่ายสติ๊กเกอร์

ตอนเย็นนั่งเมาท์ๆๆๆๆๆๆอยู่
มีเบอร์พี่เทียนโทรมา ด้วยความคิดว่าเป็นพี่เทียน
เลยใส่เต็มที่เลย "ฮัลโหล~~~" เสียงอย่างตอแหล -_-"
โทรมาชวนไปกินหมูกะทะ ไอเราด้วยความอยากจิงๆ
ก็เลยเล่นมุขไป "โหยรู้ใจนะเนี่ย กะลังอยากกินเลย"
พอถามว่าใครไปมั่ง ก็บอกพี่เจ พี่เทียน
พอถามว่าไปไหนเท่านั้นแหละ ไอคนที่พูดอยู่มันหันไปถามพี่เทียน
"ไอเทียน ตกลงกินที่ไหนวะ"
ปี้ด~~~~~~~~~ ตกลงไอที่คุยกะกูอยู่เนี่ยไม่ใช่พี่เทียนหรอวะ
มันก็บอก "พี่เจเหอะ นานแล้วเหอะ" หน้าแตกขั้นรุนแรง
กุนึกว่าพี่เทียน โฮๆๆๆๆๆ T///T
สรุปว่าเด๋ซไปกินไหนจะโทรบอก เหอะๆๆๆๆๆ

รออยู่นาน จนต้วงโทรกลับไป สรุป กินกัน4ทุ่ม
4คน เรา ลีบ พี่เทียน ทราย(น้องรหัสลีบ)

พี่ยูไปส่ง(จิงๆอยากเห็นหน้าลีบ)
ไปถึงเราก็นั่งกิน แบบว่าวันนี้กินน้อยมาก
ไม่ค่อยพูดด้วย จนพี่เทียนถามหลายรอบมาก
"มึงเป็นไรเนี่ย?" เหอะๆๆ ไม่ได้เป็นแต่ไม่ค่อยอยากกิน
แล้วก็ไม่รู้จะคุยไร นั่งฟังหนุกก่า
แล้วก็นะวันนี้ซุ่มซ่ามมากมาย เด๋วโน่นหก นี่หล่น นั่นกระเด็น
เป็นไรมากมั้ยกุ กินไปคุยไป เลิกกันเที่ยงคืนได้
แล้วเวลาแห่งความเป็นจริงก็มาถึงควักเงินจ่ายค่าหมูกะทะ
..................เงินกุหายไปไหน500 เชี่ยเอ๊ย
สรุปได้ว่าคงจะไปกับแท็กซี่ตอนขามาเหอะๆๆๆๆ
มิตเตอร์80 จ่ายไป560 สาธุ
พอบอกเงินหาย ทุกคนหน้างิด บ่นเสียดายแทน เหอๆ
กุก็เสียดาย 500 เพิ่งได้มาสดๆเมื่อเย็น หายไปแล้ว โฮๆๆ

ไปทริปนี้ ก็ดี นั่งมองหน้ามันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็รู้ไรมาเยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันทั้ง สงสาร เห็นใจ เป็นห่วง...ฯลฯ

วันอาทิตย์ 04-03
กระแต(น้องรหัส) โทรมาชวนไปสะพานพุทธ เลยโทรไปชวนลีบกะพี่เทียน
ไม่มีใครไป เลยเปลี่ยนไปสีลมกัน เดินไปมา
เลยแว๊บไปดูที่ร้านหน่อยเผื่อมันทำงาน
ก็ทำจิงๆด้วย เลิกดึกๆๆๆๆๆ ตี1.30 เหอๆๆๆ
เดินๆไป แล้วก็เดินกลับมาซื้อติมมัน
ใส่วิปครีมให้เต็มเลย อิอิอิ วิปอร่อย คนขายน่ารัก กร๊ากๆๆ
กว่าจะกลับกันก็เกือบเที่ยงคืน(อีกแล้ว)


"ไอลีบ"กุเป็นห่วงเมิงนะ เหอๆๆ

คุยกะไอเตย บอกว่ากุมากไปละ เรื่องลีบ
กุไม่ได้โอเวอร์นะ แต่กุรู้สึกเป้นห่วงมันจิงๆ
กุบอกตรงๆ กุก็อยู่ในสภาพเดียวกะมัน
แต่......มันทำงานหนักกว่ากุมากๆๆๆๆๆ
กุยังมีแม่ บางทีก็มีเพื่อน มีญาติๆค่อยช่วยเป็นบางเวลา
แต่ลีบเหมือนจะไม่มีใคร ต้องช่วยตัวเองเท่านั้น
กุห่วงสุขภาพมัน ห่วงเวลามันขับรถดึกๆ
ห่วงเวลามันมาเรียนจะมาทันมั้ย
มันทำงานจนโทรมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ที่พี่เทียนกะทรายพูดก็ถูก มันทำงานมากจนดูเหมือนคนไม่รักตัวเอง
แต่ก็อีกนั่นแหละ ไม่ทำแล้วมันจะเอาที่ไหนกิน
ดูแลตัวเองบ้างนะ